خداوند مىفرمايد : « اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ . . . » « 1 » . « وَ يَجْعَلْ لَكُمْ جَنَّاتٍ فى الآخرة وَ يَجْعَلْ لَكُمْ أَنْهاراً » « 2 » اى سفيان ! هرگاه از طرف قدرتمندى يا ديگرى غم و اندوهى متوجه تو شد ، بيشتر بگو : « لا حول و لا قوّة الّا باللّه العلىّ العظيم » « 3 » زيرا كه اين جمله كليد گشايش و گنجى از گنجهاى بهشت است . ( 1 ) اين مضمون را به نقل از ابو اليمن لغوى از فرار و او از خطيب از قول أبو بكر رمّانى از احمد بن ابراهيم اسماعيلى و او از محمد بن ابى القاسم سمنانى به نقل از خليل بن محمد ثقفى از عيسى بن جعفر قاضى و او از ابو حازم مدنى روايت كرده است مىگويد : من نزد جعفر بن محمد بودم كه سفيان ثورى آمد ، جعفر ( ع ) به او فرمود : « تو مردى هستى كه پادشاه تو را مىطلبد و من از پادشاه برحذرم » سفيان عرض كرد : مرا موعظه بفرماييد ! تا فرمودهء شما را بشنوم و بروم ، فرمود : « سفيان ! پدرم از قول جدّم و او از پدرش على ( ع ) نقل كرد و گفت : رسول خدا ( ص ) فرمود : هر كه را خداوند نعمتى مرحمت كرد بايد حمد و سپاس خدا را بگويد و هر كه روزيش دير رسيد بايد در پيشگاه خدا استغفار كند و هر كه را امرى غمگين سازد بايد « لا حول و لا قوّة الّا باللّه العلىّ العظيم » بگويد . » . ( 2 ) در كتاب « حليه » با اسنادى كه تا هياج بن بسطام مىرساند آمده ، مىگويد : جعفر ( ع ) به قدرى ( مستمندان ) را اطعام مىفرمود كه چيزى براى خانوادهء خودش نمىماند . مىگويد : از علت تحريم ربا پرسيدند ، فرمود : « براى اين كه مردم يكديگر را از كارهاى نيك بازندارند » . ( 3 ) و نيز در كتاب « حليه » آمده است كه جعفر ( ع ) يكى از فرزندانش را پند مىداد ، فرمود : « پسرم به سفارش من توجه كن و سخن مرا به خاطر بسپار زيرا اگر تو به اين پند عمل كنى در زندگى خوشبخت خواهى بود و در وقت مردن شهيد و يا ستوده از دنيا خواهى رفت ، پسر

--> ( 1 ) نوح ( 71 ) آيهء 10 : ( بخشى از آيه ) از پروردگارتان آمرزش بطلبيد . . . ( 2 ) نوح ( 71 ) آيهء 12 آيهء شريفه : وَ يَجْعَلْ لَكُمْ جَنَّاتٍ وَ يَجْعَلْ لَكُمْ أَنْهاراً است ، معنى عبادت فوق چنين است : خداوند براى شما بوستانهايى قرار داده در آخرت و رودهايى قرار مىدهد . ( 3 ) هيچ نيرو و توانى نيست مگر به خداوند بلند مرتبه و بزرگ .